اخبار
در حال خواندن
انواع سیستم های سوخت رسانی اتومبیل
0

انواع سیستم های سوخت رسانی اتومبیل

توسط محسن نادری۲۳ مهر, ۱۳۹۵

انواع سیستم های  سوخت رسانی
۱-موتورهای کاربراتوری

موتور های کاربراتوری

موتور های کاربراتوری

این موتورها تا دهه‌ی ۱۹۸۰ متداول‌ترین نوع موتورهای بنزین‌سوز بوده‌اند. کاربراتور، از اولین اختراعات کارل بنز مخترع آلمانی موتورهای احتراقی داخلی، وسیله‌ای در موتورهای احتراق داخلی است که هوا و سوخت را با هم ترکیب می کند. اکثر موتورهای کاربراتوری دارای یک کاربراتور و یک لوله‌ی چند شاخه بوده که ترکیب هوا و سوخت را تقسیم کرده و به دریچه‌های مکش انتقال می‌دهد. کاربراتور در موتور سه وظیفه اصلی دارد:

  1. اندازه‌گیری جریان هوای موتور
  2. ارائه‌ی مقدار صحیح سوخت، به منظور نگهداری ترکیب سوخت و هوا در حد مناسب (با در نظر گرفتن فاکتورهایی همچون دما)
  3. ترکیب کردن کامل این دو به طور مساوی

 

قیمت اولیه‌ی موتورهای کاربراتوری حدود پنج برابر کمتر از انژکتوری است در حالی که هزینه‌ی نگهداری کاربراتورها به مراتب بیشتر از موتورهای انژکتوری است. از نظر قدرت و عملکرد، موتورهای کاربراتوری عملکرد بهتری نسبت به انژکتوری داشته زیرا در کاربراتورها محدودیتی در مقدار بنزینی که از باک پمپ می‌شود وجود ندارد. این بدین معنی است که با بعضی تغییرات می توان اجازه داد سوخت بیشتری به کاربراتورها و سپس به سیلندرها فرستاده شده و قدرت موتور بیشتر شود. البته در کاربری‌های روزانه و عادی این مصرف سوخت بیشتر کاربردی نداشته و تنها منجر به هزینه‌ی سوخت بیشتر می‌شود.

۲-موتورهای انژکتوری

موتورهای انژکتوری

موتورهای انژکتوری

امروزه موتورهای انژکتوری دقیق‌ترین، قابل اعتمادترین و از نظر اقتصادی به صرفه‌ترین سیستم سوخت رسانی را دارا هستند. سیستم‌های انژکتوری توسط قطعات کامپیوتری کنترل می‌شوند و به گونه‌ای طراحی شده‌اند که نسبت مناسب سوخت و هوا برای موتور در شرایط مختلف بار، سرعت و دما فراهم شود. تفاوت اصلی انژکتور و کاربراتورها در این است که انژکتور، سوخت را توسط یک دهانه کوچک و تحت فشار بالا تبدیل به پودر کرده، در صورتی که کاربراتور توسط ایجاد مکش از طریق لوله ی ونتوری سوخت را به داخل جریان هوا می‌کشد.

سیستم سوخت رسانی تزریق تک نقطه ای

تزریق تک نقطه ای (TBI)

تزریق تک نقطه ای (TBI)

سیستم پاشش تک نقطه ای ، که اولین نسل پاشش سوخت محسوب می شود و سر آغاز تحول در سیستم¬های انژکتوری می باشد در خودروهای انژکتوری قدیمی کارایی داشته ( همان اولین نسل از سیستم سوخت رسانی انژکتوری ) . در این سیستم تنها جای کاربراتور به یک انژکتور داده شده است و آنرا به همین دلیل پاشش تک نقطه ای می نامند .

معایب این سیستم شامل :
عدم توزیع یکسان سوخت به تمامی سیلندرها ، احتمال تقطیر شدن سوخت قبل از ورود به سیلندرها ، احتمال خام سوزی سوخت به علت تقطیر زودرس ، نبود کنترل دقیق برای تنظیم پاشش و ورود سوخت .
در این سیستم شامل تنها یک انژکتور بوده و عمل تزریق را همین یک انژکتور بر عهده داشته است . این سیستم با نام SPFI نیز شناخته میشود .
در این سیستم ( که گاها دو انژکتور را نیز شامل میشود ، ولی با همین نام یعنی سیستم تزریق SPFI شناخته می شود ) انژکتور تک بر روی قسمت ورودی هوا قرار داشته و عمل تزریق سوخت را با الگویی که برای آن تعریف شده است ، به انجام می رساند . کمپانی بوش این طرح را با نام Mono Jetronic معرفی نموده و میشناسد .
این سیستم را نمی توان انژکتوری نامید ، زیرا تنها پاشش سوخت بوسیله یک انژکتور انجامی می گیرد ، که مانند سیستم کاربراتور عمل نموده است ، ولی تفاوتی که با سیستم کاربراتور داشته در این است که میزان پاشش دیگر نیازی به تنظیم نداشته و خود به خود بر اساس تعاریف اولیه برای سیستم ، پاشش صورت می گیرد .

سیستم سوخت رسانی تزریق چند نقطه ای

تزریق پورت مرکزی یا چند نقطه‌ای (CPI)

تزریق پورت مرکزی یا چند نقطه‌ای (CPI)

این سیستم نسل بعدی سیستم های انژکتوری را شامل شده است و از این سیستم به عنوان منبع الهام اصلی برای تغییرات اصلی استفاده شده است و اکثر سیستم های امروزی انژکتوری دیگر بر اساس این سیستم طراحی و ساخته خواهد شد . این سیستم همچنین بیشترین کارایی را در خودروهای امروزی دارا می باشد .
محل قرار گیری انژکتورها در این سیستم دقیقا بالای هر سیلندر بوده و در قسمت مانی فولد هوا بکار می رود . در این سیستم به ازای هر سیلندر یک انژکتور قرار داشته ، و سوخت مستقیما وارد سیلندر شده و قبل از آن با هوا مخلوط خواهد شد .

سیستم سوخت رسانی تزریق مستقیم

تزریق مستقیم سوخت (GDI)

تزریق مستقیم سوخت (GDI)

این سیستم با نام GDI نیز شناخته شده است ، این سیستم بهترین ، پر بازده ترین و پیشرفته ترین سیستم تزریق سوخت بوده است . اکثر سیستمهای امروزی که با نامهای مختلف شناسایی می¬شوند ، از این نوع سیستم بوده و با نام های تجاری خاصی به بازار معرفی شده اند .

در این سیستم به مانند سیستم موتورهای دیزلی ، انژکتور داخل محفظه سیلندر قرار داشته و تزریق داخل محفظه سوخت انجام می گیرد .

در این مورد چندین نکته باید مورد توجه قرار گیرد که شامل :
خاص بودن انژکتورها به دلیل قرار داشتن در داخل محفظه احتراق ، داشتن پمپ فشار قوی برای پاشش بهتر ، بالا بودن فشار تزریق سوخت ، آلیاژهای تقویت شده پیستونها و سوپاپ ها ، نسبت تراکم بالا به دلیل تحمل حجم بالای تزریق و چندین مورد دیگر که در مجموع باعث افزایش توان خروجی سیستم شده و بهینه تر شدن مصرف گردد .

با توجه به موارد بالا ، این سیستم تا مدتها پیش تنها برای خودروهای تجاری و موتورهای دیزلی مورد استفاده قرار می گرفت ، ولی امروزه به دلایلی بسیار و مصرف سوخت بهتر و پایین تر ، کاهش آلایندگی خودرو و افزایش راندمان حجمی خودرو از این نوع سیستم برای بیشتر خودروهای امروزی ، استفاده گردیده است و این سیستم آغاز جدیدی را برای خودروهای انژکتوری رقم زده است که همچنان در حال پیشرفت می باشد .

۳-سیستم‌های سوپر شارژر
سوپرشارژر کمپرسوری است که فشار و تراکم هوای موتورهای احتراق داخلی را افزایش می‌دهد. در این سیستم در هر مرحله‌ی مکش اکسیژن بیشتری وارد موتور شده و منجر به سوخت بنزین بیشتر و در نتیجه تولید نیروی بیشتر می‌شود. نیروی لازم برای عمل کردن یک سوپر شارژر به طور مکانیکی توسط میله‌ای متصل به میل لنگ تامین می‌شود.

۴-سیستم‌های توربو شارژر
توربو شارژرها به منظور بهبود بخشیدن کارایی و قدرت موتورهای احتراق داخلی طراحی شده‌اند. در این سیستم‌ها، یک توربین با فرستادن مقدار هوای بیشتر و به همان نسبت سوخت بیشتر به داخل محفظه‌ی احتراق کارایی موتور را افزایش می‌دهد. تفاوت توربو شارژر با سوپر شارژرها در این است که توربین‌های توربو شارژر توسط فشار و گرمای گازهای زائد موتور یا در برخی موارد با کمک نیروی الکتریکی حرکت می‌کنند و نیازی به کمک گرفتن از میل لنگ نیست.

واکنش شما چیست؟
I like it
100%
interested
0%
Hate it
0%
What
0%
درباره نویسنده
محسن نادری
دانشجوی مهندسی مکانیک - برنامه نویس php , java , phyton

پاسخ بدهید