مقالات
در حال خواندن
راه کاری هایی برای کسب نمره مناسب در امتحانات پایان ترم
2

این ترم هم تمام شد. خیلی سریع و به اندازه یک ترم از عمرمان سپری شد. زمان زیادی تا شروع امتحانات ترم باقی نمانده است و از همین الان استرس امتحانات فکر و ذهن دانشجویان را حسابی به خود مشغول کرده است . عده ای طول ترم وقت کافی برای تمامی درس هایشان اختصاص داده اند و نگرانی زیادی ندارند و فکر و ذکرشان کسب بهترین نمره است. عده ای دیگر دریغ از باز کردن یک صفحه از کتاب یا جزوه شان. در این میان اکثر دانشجویان سر کلاس ها حاضر بوده اند، مفاهیم اولیه را یادگرفته اند ولی زیاد تمرین نکرده اند.  ولی به هر حال همه نگران نتیجه امتحاناتشان هستند. اما چه باید کرد تا بهترین نتیجه ممکن را کسب کرد؟ دوست دارم تجربه خودم را که در دوران دانشجویی و تدریسم کسب کرده ام در اختیارتان بگذارم شاید برایتان مفید واقع شود.  لطفا چند مورد زیر را در نظر بگیرید:

۱– فرجه ها را دود نکنیم!

رسم بر این است که قبل از شروع فرجه ها دانشجویان تصمیم جدی می گیرند تا در فرصت پیش آمده حسابی درس های نخوانده شان را جبران کنند و بهترین نتیجه را کسب کنند! تجربه نشان داده است که دانشجویان از زمان فرجه استفاده چندانی نمی کنند .طبق یک رسم دیرین! در همان دو سه روز مانده به امتحان درس می خوانند( اصطلاحا درس خواندن شب امتحانی). یعنی سوزاندن و دود کردن فرجه ها!  بعضی ها از فرجه هایشان نهایت استفاده را می کنند این گروه از دوستان بند ۱ را همینجا رها کنند و سراغ بند ۲ بروند. سر حرفم با عزیزانی است که به جز دو سه روز آخر، فرجه را به بطالت می گذرانند. نمی گویم از تمامی روزهایتان نهایت استفاده را بکنید، زیرا برای بعضی ها درس خواندن واقعا سخت است! ولی در روزهای اول تعطیلات فرجه خود را متعهد کنید که حداقل روزی ۲ ساعت مفید درس بخوانید! باور کنید این ۲ ساعت هم برای بعضی ها بسیار سخت است. موتورتان که گرم شود ساعاتتان بیشتر می شود. ۲ ساعت مفید، حس آرامشی در شما ایجاد خواهد کرد که انگیزه تان برای مطالعه بیشتر خواهد شد. اگر فرض کنیم کسی مشکلات خاصی نداشته باشد، به دو دلیل فرجه هایش را تلف خواهد کرد: نا امیدی و امید بیش از حد!! عده ای روز اول که شروع به درس خواندن می کنند متوجه میشوند که هیچ چیز نمی فهمند!! این موضوع یک نا امیدی عمیق در وجود دانشجو بوجود می آورد. بعضی ها به هنگام ناامیدی، راه حل فرار از مشکل را انتخاب می کنند تا آرامتر شوند، مثلا خودشان را با دنیای مجازی، انواع بازی ها و انواع فعالیت ها سرگرم می کنند و هر روز می گویند که از فردا شروع به درس خواندن خواهم کرد!! اما هیچ وقت شروع نخواهند کرد و دوباره به شب امتحان خواهند رسید. اما من نظر دیگری در این میان دارم. این گروه از دانشجویانمان باید با خود اینگونه سخن بگویند: لازم نیست که تمامی جزوه را یاد بگیرم! کم می خوانم اما عمیق می خوانم و همان مقدار کم را یاد می گیرم.

این نوع طرز فکر، استرس را از شما دور خواهد کرد و اگر استرس کنار رود، گنجایش دارید تا خیلی بیشتر از درس های این ترمتان را پاس کنید. بگذارید تجربه ام را بگویم، اگر این متد را رعایت کنید، اگر حتی جزوه تان را تمام نکنید اکثر جزوه تان را یاد خواهید گرفت زیرا شمایی که شب امتحانی پاس کرده اید، اگر چند روز بیشتر وقت بگذارید نمره خوبی هم خواهید گرفت.

گروه دوم کسانی هستند که فکر می کنند خیلی بلد هستند و با یکی دو روز مطالعه نمره خیلی خوبی خواهند گرفت. به نظر من، این گروه از دوستان هم با ۲ ساعت در روز شروع کنند. این ۲ ساعت در وجودشان ولوله های لازم برای درس خواندن را ایجاد خواهد کرد!

۲- لطفا از گوشی، دستشویی و یخچال فاصله بگیرید!

"یه لحظه گوشی رو چک کنم" !! ممنوع

“یه لحظه گوشی رو چک کنم” !! ممنوع

معمولا زمانی که امتحان داریم، بسیار به یخچال علاقه مند می شویم، یا به طرز عجیبی میزان مراجعات به دستشویی افزایش می یابد و موردی که بسیار سراغمان می آید علاقه شدید به خوابیدن است. البته دیگر عادت کرده ایم که زیاد نسبت به تلفن همراهمان به مهری نکیم! کلا راه هایی مناسب برای فرار از فشار درس خواندن! همین موارد حسابی وقتمان را می گیرد و نمی توانیم درست و حسابی به درسمان برسیم. چه باید کرد؟ زمان بندی کنید. زمان درس خواندنتان را به بازه های کوتاه مدت با توجه به حوصله تان تقسیم کنید( بازه ۱ تا ۲ ساعته)، ساعت را روبرویتان بگذارید و تا این زمان تمام نشده قید گوشی و یخچال و خواب را بزنید( برای اینکه سنگ کلیه نگیرید می توانید به دستشویی بروید ولی لطفا وقتتان را زیاد در تالار اندیشه سپری نکنید!! )

۳- جزوه ها را گرامی بداریم!

به عنوان یک مدرس، چکیده مطالب مفیدی را که تشخیص داده ام در قالب جزوه تدریسی ام سر کلاس مطرح کرده ام. همکاران دیگر بنده نیز این چنین هستند. بنابراین به عنوان یک استاد قسمت هایی از سرفصل های درس مربوطه را انتخاب می کنم که تشخیص می دهم بیشتر به درد دانشجویان بخورد و طبیعی است که در امتحانات هم بر همین سرفصل های گفته شده در جزوه خودم تاکید می نمایم. حتی اگر بخواهم سوالی سخت در امتحان مطرح کنم، از اصول جزوه خارج نمی شوم. الویت را روی جزوه تدریسی استادتان قرار دهید. اشتباه رایج دانشجویان این است که قبل از اینکه مطالب جزوه شان را به خوبی یاد بگیرند سراغ کتاب می روند و یک عالمه مثال حل می کنند تا مثلا اگر استادشان یکی از سوالات کتاب را داد بتوانند حل کنند! طبیعی است که در وقت کم با این همه حجم امتحانات امکان فکر کردن روی همه مسائل وجود ندارد و دانشجوی عزیزمان معمولا به حل المسائل پناه می برد. اشتباهی رایج میان اکثر دانشجویان. از نظر من، این کار زیاده خواهی است برای کسب نمره ای بیشتر! زیاده خواهی را کنار بگذارید زیرا زیاده خواهی شما را از حداقل هایتان نیز محروم می کند. اما راه کار چیست؟ ابتدا خود را روی جزوه تان متمرکز کنید و زمانی که مطلب مربوطه را خوب یاد گرفتید سراغ مسائل کتاب بروید. اما خواندن جزوه  و کتاب هم اصولی دارد. این اصول در بند بعدی توضیح داده شده است.

۴- لطفا تیک نزنید!! 

یک عادتی در زمان دانشجوییم داشتم. گاها یک مسئله را پیش رویم میگذاشتم و بدون اینکه آن مساله را کامل حل کنم در ذهنم مراحل حل را بررسی می کردم. به عبارت بهتر میگفتم که اینو بلدم( بعد تیک میزدم)، جواب این قسمت رو از این جدول به دست میارم( تیک میزدم)  و همینطوری مراحل حل را بدون اینکه جوابی بیاورم با تیک زدن بررسی می کردم و بسیار خوشحال بودم که بلد هستم و هر سوالی بدهند به راحتی حل خواهم کرد حتی وقتی دوستانم در مسئله ای می ماندند به راحتی راه حلش را می گفتم و بسی خرسند، هم از این که بسیار بلدم و هم اینکه نمره بسیار خوبی در امتحان خواهم گرفت!! اما قسمت تعجب آور قضیه از جایی شروع می شد که وقتی در امتحان سوالی مشابه آنچه قبلا بررسی کرده بودم، داده می شد، سر یک قسمت کوچک می ماندم و سوال راحتی که می تونستم حل کنم  در عین ناباوری از دست میدادم و ناراحتی اصلی بعد بیرون آمدن از جلسه امتحان بود. وقتی روش حل را از بقیه دوستان می پرسیدم یا برای یافتن جواب به کتاب و جزوه ام نگاه می گردم لعنت آسمان و زمین بود که نثار خودم می کردم که چرا مسئله به این سادگی را نتوانسته بودم حل کنم.

جواب تنها در این جمله نهفته است” لطفا تیک نزنید”.  حل تیکی مسائل جزوه یا کتاب یک مشکل عمده را نیز بوجود می آورد. بسیاری از دانشجویان از این ناله می کنند که روش حل را بلدند و برگه امتحان را به خوبی پاسخ می دهند اما سر جواب آخر می مانند و همیشه از اشتباهات محاسباتی خود نالانند. این جمله را زیاد از دانشجویانمان می شنویم” استاد جواب نهایی چقدر برایتان اهمیت دارد؟” !!  یا ” استاد چقدر به راه حل اهمیت می دهید؟” !! این سوال از یک مشکل ناشی میشود و اینکه دانشجو مفهوم را بلد است، راه حل را نیز بلد است اما در بدست آوردن جواب نهایی اکثرا اشتباه محاسباتی دارد. خطا در محاسبات چندین دلیل دارد که در بندهای بعدی به آن اشاره خواهد شد اما یک دلیل اساسی بسیار خودنمایی می کند، حل تیکی مسائل . اما راهکار چیست؟!  همیشه اول سعی کنید مثالی را که استاد در کلاس برایتان حل کرده، یک بار خودتان از اول تا آخر حل کنید. به عبارتی دیگر با دست خودتان جوابی را که استاد در حل آن مسئله بدست آورده را بدست آورید. تاکید میکنم ، خودتان به جواب نهایی برسید!  میدانم این امر حوصله می خواهد چون وقتی یک مسئله ای ساده پیش رو دارید دوست ندارید وقتتان را روی آن تلف کنید و ترجیح می دهید باروش تیک زدن مسئله ای را که استادتان حل کرده را بررسی کنید و سپس سراغ مسائل انتهای کتاب بروید و مثال های بیشتر ی حل کنید! (زیاده خواهی !). مطمئن باشید اگر موردی را که گفتم رعایت نکیند جواب عکس خواهید گرفت. از نظر بنده به جای اینکه برای درسی ۵۰ عدد مسئله را سرسری حل کنید، وقتتان را روی ۲۰ مسئله تنظیم کنید ولی حتما به جواب آخر برسید! در این صورت تغیرات اساسی در نمره درسی تان مشاهده خواهید کرد

۵- با اشتباهات محاسباتیم چیکار کنم؟!

اشتباهات محاسباتی

اشتباهات محاسباتی

ازنظر بنده اشتباهات محاسباتی به سه دلیل اتفاق می افتد.

–    عدم تمرین مناسب

این مورد را می توان حل کرد. همانگونه که گفتم، تمرین کمتری حل کن اما به جواب آخر برس!

–    عدم نظم فکری در شخص محاسبه کننده

بعضی ها هستند که مغزشان نظم فکری مناسبی ندارد! و وقتی ماشین حساب را دستشان می گیرند و می خواهند اعداد مربوط به یک فرمول طولانی را وارد کنند، ترتیب ورود اعداد را رعایت نمی کنند و یا اعداد را به گونه ای نامنظم اعمال می کنند به گونه ای که در هر بار بررسی آن فرمول ،یک عدد جدید بدست می آورند.  بعضی دیگر حافضه شان ضعیف است! یعنی زود یادشان می رود که کدام عدد را وارد ماشین حساب کردند و کدام را نه!  اما روش پیشنهادی بنده!  اول اینکه وقتی فرمول را نوشتید حوصله به خرج دهید و به همان ترتیب تمامی اعداد مربوط به فرمول را بنویسید. سپس به ترتیب الویت وارد کردن به ماشین حساب چند عددی که آنها را باهم میخواهید رویشان عملیات ضرب تقسیم یا .. انجام دهید داخل پرانتز یا کروشه قرار دهید، سپس با مداد هر کدام از اعداد یا پرانتزها را که وارد ماشین حساب کردید خط بزنید و عدد مربوطه اش را روی کاغذ بنویسید و به همین ترتییب اعدادتان را واردماشین حساب کنید. این کار برای کسانی که مشکل ضعف حافظه دارند یا اشتباه محاسباتی زیادی دارند راه حل مفیدی است. مورد دوم اینکه زیادتمرین کنید. با تمرین زیاد مغزتان را آموزش می دهید تا در یک نظم مناسبی قرار گیرد و خطاهایتان کاهش یابد.

–    استرس محیط امتحان

این مورد طبیعی است. حتی درس خوانترین دانشجویان هم با این مشکل دست و پنج نرم می کنند. اگر بگویم ” لطفا استرس نداشته باشید” مطمئنم که سخنی بیهوده گفته ام زیرا این استرس را در مورد خودم نتوانسته بودم برطرف کنم!! اما شیوه ای برای خودم داشتم که به راحتی از عهده این مشکل بر می آمدم! هر وقت برگه امتحانی در اختیارم گذاشته می شد در نگاه اول احساسی که داشتم این بود که سوال ها خیلی سخت هستند! حتی راحت ترین سوال ها نیز در خاطرم بسیار سخت جلوه می کردند! اما روشی که داشتم اسمش را گذاشته بودم” بپر”!! راستش را بخواهید از روی سوال ها یکی  یکی می پریدم تا سوالی را پیدا کنم که ساده بودند یا بلد بودم. استادتان هرچقدر هم سخت گیر باشد حداقل یک سوال راحت داده است! بروید سراغ سوال راحت و حلش کنید. با حل اولین سوال استرس غیب خواهد شد. با از بین رفتن استرس فکرتان بازتر شده و به سوالات بعدی با اعتماد به نفس بیشتری خواهید پرداخت. سوال بعدی را نیز با سیستم پرش حل کنید.

–    روی اعداد حس داشته باشیم

یک بار سر یک امتحانی قرار بود تا دانشجویانمان قطر سیلندر  یک پمپ پیستونی را محاسبه کنند. یکی از دانشجویان عزیزمان قطر سیلندر را ۲۰۰۰ متر آورده بود!! بعد طی یک محاسبه دقیقتر این ۲۰۰۰ متر را به واحد کیلومتر تبدیل کرده بود  و نوشته بود” قطر پیستون ۲ کیلومتر است”!! اولین چیزی که با دیدن این جواب به سراغ آدم می آید خنده ای ناشی از ناراحتی عمیق می باشد. هر وقت سر کلاس هایم شاهکار این دانشجویمان راتعریف می کنم خنده دانشجویانم را نمی توانم کنترل کنم. دانشجوی عزیزی که قطر پیستون را ۲ کیلومتر آورده است، روی جوابی که بدست آورده دقت نکرده و از خود این سوال را نپرسیده است که ” آیا این جواب از نظر منطقی درست است؟”. روی جواب هایی که بدست می آورید حس داشته باشید و معقول بودن آن را بررسی کنید.  حین تمرین هایی که درایام فرجه انجام میدهید  وقتی جواب را بدست آوردید کمی حوصله کنید و روی جواب بدست آمده متمرکز شوید. در این صورت رنج واقعی اعداد را کشف خواهید کرد. در این صورت اگر سر جلسه امتحان جوابی بدست آوردید، به صورت منطقی متوجه درست یا غلط بودن جوابتان خواهید شد

یادآوری:

موارد زیادی ممکن است که روی کسب نمره مناسب شما اثر بگذارد. به عنوان مثال کسی ممکن است شرایط خانه و خانواده مناسبی نداشته باشد و عملا شرایط خانوادگی شان به گونه ای باشد که اعصاب و روحیه دانشجو را تخریب کند. در این موارد توصیه اکید می کنم دانشجو از محیط خانه دور باشد و اگر می تواند در اتاق مطالعه دانشگاه درس هایش را بخواند و در نهایت برای استراحت به خانه برود. اگر شرایط بسیار حاد بود و امکان فاصله گرفتن از شرایط متشنج خانه نبود و یا اصولا دانشجو با مشکلات اساسی دیگری سرو کار داشت توصیه می نمایم به یکی از اساتیدش که صلاح می داند سری بزند و از او راهنمایی بخواهد. ما خودمان هم دانشجو بوده ایم و به خوبی مشکلات دانشجویانمان را درک می کنیم. درست است که در مورد درس و امتحان سخت گیر هستیم ولی خارج از امور آموزشی اکثر اساتیدتان را دوستانی گرانقدر خواهید یافت!

در یک جمع بندی کلی توصیه می کنم موارد زیر را در نظر بگیرید:

  1. اول جزوه را بخوانید بعد کتاب را
  2. در تمامی مثال هایی که حل می کنید، تا بدست آوردن آخرین جواب پیش بروید و با تیک زدن مسئله راحل نکنید
  3. زمان بندی کنید. زمان درس خواندنتان را به بازه های کوتاه مدت با توجه به حوصله تان تقسیم کنید( بازه ۱ تا ۲ ساعته)، ساعت را روبرویتان بگذارید و تا این زمان تمام نشده قید یخچال و خواب و فضای مجازی را بزنید( برای اینکه سنگ کلیه نگیرید می توانید به دستشویی بروید!! )
  4. برای درس هایی که می خوانید خلاصه هایی آماده کنید. این خلاصه ها خیلی به دردتان می خورند

نویسنده : دکتر فرهاد صادق مغانلو (هیئت علمی مهندسی مکانیک دانشگاه محقق اردبیلی)

واکنش شما چیست؟
I like it
88%
interested
13%
Hate it
0%
What
0%
درباره نویسنده
دکتر فرهاد صادق
هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی

پاسخ بدهید