ویدیو
در حال خواندن
آزمایش آیرودینامیک خودروها در تونل باد
0

آزمایش آیرودینامیک خودروها در تونل باد

توسط میلاد سکاکی۲ اسفند, ۱۳۹۵
بهبود ویژگی های آیرودینامیکی خودروها، تنها با آزمایش در تونل باد میسر می شود. این بدان معناست که امروزه مهندسان و طراحان خودرو، نه تنها باید از دانش آیرودینامیک آگاهی داشته باشند، بلکه باید در طول فرایند طراحی تا توسعه یک خودرو، با کارشناسان آیرودینامیک در تونل باد همکاری کنند و لذا، لازم است طراحان و مهندسان خودرو، با انواع تونل های باد و چگونگی انجام آزمایش ها در آن کاملاً آشنا باشند. تونل های باد بر اساس بزرگی و اندازه، چگونگی جریان هوا، سرعت جریان هوا، نوع تجهیزات و روش آزمایش به انواع تونل های باد تمام قد و تونل های باد مدل، تونل های باد ساده، تونل های باد با شرایط قابل کنترل هوا و تونل های باد مدار بسته و مدار باز تقسیم می شوند.

در حدود یک سوم از پسای کلی یک خودرو توسط سیستم خنک کننده آن ایجاد می شود، چرا که سرعت جریان هوا پس از گذر از شبکه های رادیاتور به حدود یک سوم کاهش می یابد. بنابراین سنجش میزان هوای ورودی به موتور برای تنفس و خنک سازی آن، یک نمونه از شبیه سازی یا آزمایش هایی است که روی خودرو انجام می شود تا از خنک شدن و خنک ماندن موتور و تأمین هوای کافی برای کارکرد موتور حتی در سخت ترین و بدترین شرایط اطمینان حاصل شود. عموماً برای انجام این گونه آزمایش ها نیز تجهیزات خاصی مورد استفاده قرار می گیرند، از جمله: اتاقک ویژه سنجش و اندازه گیری جریان هوای ورودی به موتور، تجهیزات ویژه اندازه گیری و بررسی چگونگی تأثیر طرح زاویه قرارگیری تیغه ها یا شبکه های جلو پنجره روی میزان هوای ورودی به محفظه موتور، تجهیزات اندازه گیری چگونگی توزیع و سرعت جریان هوا در میان شبکه های رادیاتور، تجهیزات اندازه گیری قدرت دمندگی فن پروانه رادیاتور و سیستم تهویه درون خودرو و …

بررسی کارایی و میزان پاک کنندگی برف پاک کن ها در هنگام وزش باد یا باران در سرعت های بالا، چگونگی و میزان پاشش آب و گل و لای از لاستیک ها به اطراف و عقب خودرو در آب و هوای بارانی و هم چنین سنجش میزان سر و صدای ناشی از باد، از آزمایش های مهم آیرودینامیکی دیگری هستند که روی خودروها انجام می شوند.

برای بررسی و مطالعه دقیق تر چگونگی گذر جریان هوا از اطراف بدنه یک خودرو، گاهی از روش رنگ روغن استفاده می شود. به این ترتیب که یک نوع رنگ روغن با گرانروی پایین را روی سطوح خارجی بدنه خودرو ریخته و آن را در تونل باد، در برابر جریان هوا قرار می دهند. پس از مدتی، با برخورد مولکول های هوا با رنگ روغن و رانش رنگدانه های موجود در آن روی سطوح بدنه خودرو، اثر مسیر و شکل جریان هوا در اطراف خودرو بر جای می ماند که به خوبی می توان آن را مشاهده کرد. در گذشته گاهی برای مشاهده جریان هوا در اطراف خودرو از نوارهای باریکی که به نقاط مختلف بدنه چسبانده می شدند، استفاده می شد. اما امروزه استفاده از این روش دیگر چندان رایج نیست.

واکنش شما چیست؟
I like it
0%
interested
0%
Hate it
0%
What
0%
درباره نویسنده
میلاد سکاکی
دانشجوی مهندسی مکانیک

پاسخ بدهید